owoc tamtej decyzji

Porównywać, to ludzka przypadłość, którą zarażamy się nieświadomie przekraczając próg – wychodząc z własnego domu. Od tej chwili odnosimy do niego chyba wszystko. Odwiedzane miejsca, napotykanych ludzi. Ciekawi zobaczyć co mają, jak żyją gdzie indziej. Choćby powierzchownie zwiedzamy w pośpiechu – stań tam! Zrobię ci zdjęcie! Na nim słynne, lecz tylko fasady. Wspominasz, gdy wrócisz z wycieczki. Już podłapałeś bakcyla! Teraz chcesz sięgać, chcesz odkrywać dalej. Zapałałeś chęcią poznania, zmierzenia się z nowym światem. Wnikasz głębiej w obce kultury, wchłaniasz wszystko jak gąbka; już mówią o tobie podróżnik. Opowiadasz, porównujesz tamtą rzeczywistość do naszej. To zdrowy objaw. Nie musisz wpasowywać siebie w mozaikę odmiennych zachowań, mentalności i upodobań, jak Emigrant odnaleźć się, określić swoją przynależność. Kiedy przekroczysz ten próg, wtedy porównywanie staje się chroniczną, emigracyjną chorobą.